Home Info Rebellion Media Contact Links Sponsoring
  Logboek Foto's

Interviews

   

1 December 2011

Ja ik leef nog!!! En ik ben eindelijk gearriveerd in Sydney.

De laatse maanden samengevat:

Tonga:
Een maand gebleven en ondanks dat het heel mooi is, is het ook te toeristisch, te corrupt en te christelijk. Hier kom ik niet meer terug, althans; misschien naar de middelste eilanden groep daar moet het beter zijn. Ik breng de meeste tijd door op twee Wharram zelfbouw houtje touwtje catamarans. Beide boten komen uit Nieuw Zeeland. We varen uit om walvissen te spotten. Helaas heb ik per ongeluk al mijn foto’s gewist van de eerste twee weken. Verder veel wezen vissen, je kunt hier mooi duiken. Duiken met de bultruggen lukt niet, ze zijn te snel. Dus boek ik in mijn laatste week een dag met een commerciele walvisboot. Dat was wel gaaf, drie keer duik ik met die zeemonsters, uiteindelijk met een moeder en kalf. De reden waarom ik zolang niets op de site heb gezet is omdat ik wacht op foto’s die iemand mij beloofd had. Afijn na vier maanden denk ik niet dat die nog komen. Dus hier een van mijn eigen mislukte foto’s...
Na een maand verliep mijn visum en dat kwam goed uit want ik was Tonga al redelijk zat. Bij het vertrek nogmaals beroofd door douanebeambtes.









Tonga – Nieuw Caledonie
Omdat ik te weinig tijd overhoud om Fiji op een respectabele manier te verkennen, en ik dat ook eigenlijk niet alleen wilt doen, vaar ik maar gelijk door naar Nieuw Caledonie.
Ik vertrek met een mooi windje maar na twee dagen gaat het blazen. Bft 6-7 en god wat gaan we hard we gemmidellen 8knoop, heerlijk wat idioot hard. Dat doen we een dag en toen brak de Navik weer af!!!!!!!! Met de hand sturen want de zee is te ruw en als ik te moe wordt gaan we bijliggen. Als ik uiteindelijk het nieuwe Navikroer monteer is de wind alweer afgenomen. En nu maar hopen dat die Chinees in Papeete kan lassen.
Aankomst NC is magisch, een van de mooiste dagen ooit. Wat een bizar landschap en uitdagend water, veel stroom, ik heb 12 uur de tijd om de haven van Noumea te bereiken aan de westzijde.
Uiteidelijk na een gevecht tegen de tijd laat ik vijf minuten na zonsondergang mijn anker vallen.




Noumea:
Het had een van de mooiste steden van de wereld kunnen zijn, maar het is een smerige havenstad geworden. De Fransen wonen in hun wijken en mengen amper met de locale Kanaken. Die willen onafhankelijkheid en de sfeer is er niet best op. Ik vraag een visa aan voor Australie. Normaal duurt dat drie dagen maar voor een jaarvisa moet je iets langer wachten. Twee weken verstrijken en ik vermaak me met films en wat socialisen. Als ik het wachten bue ben bereid ik voor op een cruise rond het eiland, en net toen ik wilde vertrekken kreeg ik mijn visa.
Ik gooi de boot vol met lekker eten, klaar uit en vertrek naar een eilandje binnen het rif en schrob het onderwaterschip nog even schoon.








NC – Oz:
Een hoog blokkeert de weg, ik probeer er met een boog om heen te gaan maar dat wil niet lukken. Zo kom ik toch terecht in windstilte. Op de vijfde dag gaat het opeens hard waaien en wordt ik spontaan zeeziek. De volgende dag is het weer windstil. Ik leg 70mijl af in twee daarop volgende dagen en krijg vervolgens windkracht 8 uit het Zuiden. Wat is dit afzien zeg. Gelukkig heb ik deze keer de boot volgeladen met lekker eten (snickers en chips enzo) en dat maakt een hoop goed. Na het passeren van het front ben ik nog dertig maal verwijderd van Coffs harbor. En weer kom ik s’avonds aan. Ik besluit buiten te wachten tot de ochtend en vaar pas na binnen na toestemming van de douane. Moet eerst voor anker en na de middag kan ik in de jachthaven inklaren. Een enkele man doet immigratie, douane en quarantine. Het begon wat verwarrend want de camera’s konden mijn boot niet vinden!!Toen dat eenmaal in orde was, liep het verder allemaal heel soepel want ik had me goed voorbereid. Er wordt verbazingwekkend weinig voedsel in beslag genomen. Het onderwaterschip was schoon genoeg en betalen kan ook later.








Sydney:
Na negen dagen wachten vertrek ik uit Coffs Harbor met een voorspelde 25knopen uit het Noorden, dat werd dus vijf knoop uit het Oosten. De laatste loodjes!! Het is net iets meer dan driehonderd mijl naar Sydney maar het weer werkt niet mee. Doe er bijna vijf dagen over. Op de 10de Oktober vaar ik de fantastische haven van Sydney binnen. Na vijf jaar ben ik er dan eindelijk. Het is erg grauw en bewolkt, en de wind gaat ook nog eens liggen. Niet de mooiste dag om binnen te varen, dat doe ik binnenkort nog een keer over!!




In huis:
De boot ligt voor anker zo’n 30minuten lopen van mijn broertjes huis. Sinds mijn aankomst, nu zo’n zeven weken geleden heb ik geen nacht meer aan boord geslapen. Ik breng mijn tijd door met klimmen en wedstrijdzeilen. Helaas nog geen plaats kunnen bemachtigen voor de Sydney Hobart race.




Het Einde............

[Top]
 

Laatst bijgewerkt op 13 Dec 2011