Home Info Rebellion Media Contact Links Sponsoring
  Logboek Foto's

Interviews

   

2 September 2012



Zo daar ben ik weer. Nu al bijna een jaartje in Australie. Ik heb besloten om terug te zeilen naar Nederland en wel binnen een jaar. Ambitieus plan, drie ocean oversteken en heel veel mijlen.

De 28ste Mei vertrokken uit Sydney, door problemen met de provider tot nu toe geen verhalen kunnen plaatsen. Dat is nu opgelost, dus heb ik geen excuus meer.







Ik begon de reis met Jo een Engelse student. Voor de eerste paar weken zie haar blog.

Nadat Jo vertrok naar een grotere boot, ben ik alleen verder gezeild naar de Whitsundays. Dit is Australisch favorite zeilbestemming, witte stranden, palmbomen, honderden charterboten. Het weer was alleen niet zoals op de foto’s in de brochures, bakken met regen, en dat in het droge seizoen.

Pas in Cairns werd het tropisch warm met zon en perfecte passaat.

En Cairns is mijn favoriete Australische stad. Alleen maar backpackers en dus een ontspannen sfeer. Lees; meer Europeanen dan Australiers daarom minder dronken idioten op straat......

Ik verlaat Cairns na twee weken met aan boord Brennan en Franck, een Canadees en Fransman. Ons eerste doel is Lizard Island, waar Capitein Cook ooit naar de hoogste top klom om een weg te vinden uit het Grote Barriere rif.























Na 10dagen duiken en luieren vertrekken we naar het Noorden. Wij nemen een alternatieve route tussen het binnenste en buitenste rif en gaan op zoek naar mooie duikplekken. Het grote barriere rif is bijna tweeduizend kilometer lang en beslaat zo’n 350.000km2 en toch valt het niet mee om goede ankerplaatsen te vinden. Vaak staat er teveel deining of is er teveel stroom in de passages. Nadat we genoeg vissen hebben gezien, besluiten we door te varen naar Cape York, het meest Noordelijke puntje van Australie. Hier aangekomen gaan we eerst een dag voor anker om het grootzeil te repareren, daar kwam tijdens een gijp spontaan een groot gat in. Tijd voor een nieuwe, na al die jaren is het doek wel een beetje verteerd.



















De volgende dag vertrekken we naar een dorpje genaamd Seisia. En tot onze verrassing hebben ze hier alles van stromend water tot supermarkt en wasmachine. Volgens de zeilgids die we hadden geleend was hier niets. Maar goed die is dan ook erg oud. Brennan gaat van boord omdat hij teveel last heeft van zeeziekte. Iedere keer als hij over de reling hing schreeuwde hij “ik ben niet ziek ik ben een vuurspugende draak”. Wij blijven een dag langer. Brennan lift terug naar Cairns met een vliegtuigje! We zullen hem missen onze fanatieke visser.



















Met z’n tween varen we weg wat niet meevalt want er staat veel stroom. Goede timing is vereist. Gelukkig komt de wind uit een gunstige hoek. Onder zeil stuur ik tegen de stroom in terwijl Franck het anker binnenhaalt. Een gijp en weg zijn we. Het levert ons een staande ovatie op van de omringende zeilboten.







Weinig wind in de Torres straat. Wel veel dolfijnen. Een politierib komt met hoge snelheid op ons afvaren. Niets aan de hand. Ze waren nieuwsschierig naar onze spinnaker.... Afijn het werdt een week lang wisselen tussen spi en a-spi. Schoot niet op. De Van Diemen Golf, had nog minder wind in petto. We strijken de zeilen en gaan maar slapen. De volgende ochtend zitten we weer in de Torres straat. Poging twee.... We gaan dicht langs de kust varen. Als de stroom ons terugzet gooien we het anker uit. Als de stroom draait halen we het weer op. Zo komen we steeds dichter bij Darwin. Dat gaat zo’n drie dagen door.







En dan eindelijk Darwin, laatste bestemming voor mijn oversteek.

Franck regelt een busje dat hij terug gaat rijden naar Cairns voor een verhuurbedrijf. We maken er even gebruik van voor de boodschappen. En toen was ik weer alleen. En moet ik zelf koken. Franck is kok en heeft een maand lang alle maaltijden verzorgt, alle vissen schoongemaakt en voor veel vermaak gezorgt. Door zijn gebrekkige Engels hadden we de meest idiote misverstanden. Hilarisch, Rebellion was Fawlty Towers een maand lang. Zelden zo gelachen, zoals die keer toen ik vroeg om een rif. En hij naar het voordek liep en ging uitkijken naar een rif.

De boot voorbereiden valt hier niet mee, het rolt enorm in de haven en er is meer dan 7meter tij verschil. Betekent dat je alles goed moet plannen of je vind de zodiac hoog en droog op het strand.

Nog twee dagen dan steek ik over naar de Rodrigues eilanden, deel van Mauritius. Dat wordt een monstertocht van 4000mijl, veertig dagen alleen op zee. Maar ik heb er erg veel zin in.

[Top]
 

Laatst bijgewerkt op 16 Okt 2012